Szybko minął nam ten tydzień. Niesamowicie. Zimno i wilgotno, ale w przyszłym tygodniu zapowiadają nam po 12-14 stopni. Jupi.
W Polsce Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych, a tutaj Dzień św.Dawida - patrona Walii. Święto Walii, żonkili - oficjalnego kwiatu Walii i porów - symbolu św.Dawida. Żonkile w sklepach i na straganach. Na ulicach można spotkać ludzi z żonkilami (sztucznymi, papierowymi i żywymi) powtykanymi w klapy płaszczy i kurtek.
Św.Dawid był celtyckim mnichem, żyjącym w szóstym wieku. Tworzył centra kultu chrześcijańskiego na terenach Walii i zachodniej Anglii. Przypisuje się mu wiele niesamowitych historii, m.in. mówi się, że gdy przemawiał do tłumów, ziemia pod jego stopami uniosła się tak, aby święty stał na niewielkim pagórku, tak aby wszyscy mogli go doskonale widzieć i słyszeć. A dlaczego por? Historia podobna do tej z koniczynką i św. Patrykiem. Według legendy, w trakcie bitwy Brytów (plemię celtyckie, którego symbolem zgodnie z tradycją arturiańską był czerwony smok) z Sasami (lud germański) walczący po obydwu stronach mieli podobne stroje, co w ferworze walki utrudniało skuteczne eliminowanie przeciwników. Podobno św. Dawid podsunął pomysł, aby Brytowie przyczepili do swoich ubrań po kilka liści pora, co umożliwiło odróżnienie ich od Sasów i ostateczne pokonanie przeciwników.
Według podań, św. Dawid zmarł 1 marca ok.589 n.e.
Zapomniałam już jak fascynująca potrafi być historia i legendy Wysp, i ile człowiek musiał się na studiach napamiętać plemion i ludów.
Dzisiejsza "Dawidowa" strona startowa Google.
